Letters to Grace,

โอ้โห ท่านมีวิญญาณของความเป็นครูสูงจริง ๆ
หายากนะคะ คนที่มีอุดมการณ์สูงแบบนี้ ทิ้งชีวิตสะดวกสบายในเมืองมาอยู่ชนบท เพื่อต้องการทำตามอุดมกาณ์ที่ตั้งไว้ น่านับถือจริง ๆ ค่ะพี่รัตน์
อยากเป็นครูที่ดีให้ได้ซักเศษ1ส่วน100 ของท่าน อิอิ
จะได้มั้ย --"
แต่ความจริงครูดี ๆ แบบนี้ ตอนนี้ก็มีอีกมากค่ะ แต่ก็ยังเป็นส่วนน้อยอยู่ดี ขอแสดงความนับถือครูทุกท่านที่มีจิตวิญญาณของความเป็นคร
แบบว่าอ่านแล้วคิดถึงครูที่สอนคณิตตอนม.1 เป็นครูที่กวางรู้สึกว่าท่านตั้งใจสอนจริง ๆ สอนพิเศษนี่่านแทบจะไม่อยากสอน คือสอนเต็มที่ในห้องมาก ๆ เคี่ยวเข็ญสุด ๆ ถ้าไม่มีอาจารย์ท่านนั้น คงเกลียดคณิตไปนาน ^^

ที่พี่ชื่นชมท่าน เพราะพี่เข้าใจว่าทุกคนคงคล้ายๆกัน ต.ย.เช่น พี่
พี่ติดทีวี ฟังเพลง เครื่องอำนวยความสะดวกทุกชนิด เกมต่างๆที่คลายเหงายามว่าง กระเป๋า รองเท้า เครื่องสำอางค์ น้ำหอม เครื่องพอกหน้านวดหน้ากันแดดต่างๆ ครีมบำรุงต่างๆตั้งแต่หัวจรดเท้า นาฬิกาสวยๆ โอยสาธยายความฟุ้งเฟ้อไม่จบ

พี่ทำแบบท่านไม่ได้ค่ะ พี่เคยคุยกับท่านแล้วด้วยค่ะ งง อยู่นานเชียว "ทำไมปล่อยวางได้ขนาดนี้นะ เยี่ยม"

พี่ขออวยพรให้น้องกวางเป็นครูที่เปี่ยมด้วยวิทยฐานะและเมตตาต่อลูกศิษย์นะคะ โดยไม่ต้องถึงขนาดท่านหรอกนะ แค่นี้ก็ประเสริฐที่สุดแล้ว พี่เชื่อว่าน้องกวางทำได้ค่ะ ดูแววมีดีค่ะ

สมัยนี้น้อยคนค่ะ ที่จะกินอุดมการณ์ที่จะมุ่งมั่นทำความดี หลายครั้งที่เห็นคนที่ทำดี เสียสละ อยากช่วย อยากส่งเสริม น้อยคนจริงๆน่ะค่ะที่จะทำได้ ...
ครูอาชีพที่จะปลูกสร้างต้นกล้าน้อยๆ ให้เป็นต้นไม้ใหญ่..

พี่ก็ขอให้น้องกวางเป็นครูที่ดี สมความตั้งใจน่ะจ๊ะ
...อีกไม่นานโอ๊ะจะมีน้องสาวเป็นครูคณิต...

สมัยนี้ครูดีๆหายากจริงๆค่ะ
เพราะปัจจุบันที่เราเรียนกับ คนที่ได้ชื่อว่า "ครู" อยู่
เค้าก็ไม่ได้ทุ่มเทอะไรกับเด็กมากมาย
แค่กินเงินเดือนไปวันๆ แถมบ่นว่า เงินเดือนครู น้อยอีก

เพราะปัจจุบัน อุดมการณ์ กินไม่ได้แล้วค่ะ

มีแต่ครูที่หากินกับเด็ก เอาผลงานเด็กไปเลื่อนขั้นตัวเอง

พอมาอ่านเอ็นทรี่นี้ เราก็มองว่า เป็นเรื่องแปลกแฮะ
ทั้งๆที่ไม่น่าจะแปลก คงเพราะเราไม่ค่อยได้เจอครูดีๆแบบนี้มั๊งคะ ฮ่าๆ

ขอชื่นชมคุณครูวนิดาอีกคนค่ะ คนดีเราต้องยกย่อง
มิใช่จะยกย่องแต่คนรวย เหมือนที่สังคมไทยเป็นอยู่ทุกวันนี้

สุดยอดเลยค่ะ

ขอเทอดทูนครูดีๆเช่นกันค่ะ
สมัยนี้หายาก
บอกตามตรงว่าที่รร.ฉันนี่
ตอนนี้ฉันเคารพครูทุกคนนะคะ แต่ไม่สามารถรู้สึกผูกพันเป็นพิเศษได้เพราะ แต่ละคนมักจะต้องมีพฤติกรรมบางอย่างที่ฉันคิดว่าไม่เหมาะสมกับการเป็น"ครู"แบบที่ฉันจะรู้สึกดีด้วยได้(มองโลกในแง่ร้ายไปป่ะ)
แต่อาจารย์ทุกท่านก็เป็นคน ฉันก็เข้าใจว่าต้องมีดีบ้างไม่ดีบ้างล่ะค่ะ - -

ขอยกเว้นไว้ 2 คน
อ.ป๊อก และ อ.จอน ณ ตอ.

เอ่อ... แบบว่า ผมเป็นคนมีทัศนคติไม่ค่อยดีกะคุณครูสมัยเด็กเท่าไหร่ เพราะดันมองไม่เห็นความสามารถอันสุดยอดของเรา

แถมเคยเอนท์ติดคณะศึกษาศาสตร์ ก็ไม่เรียนอีก




พอได้ยินเรื่องครูดีๆ ก็ชื่นชมด้วยความยินดีด้วยคนครับ
และอย่างที่กวางบอก ครูแบบนี้ยังมีอีกเยอะนะ
อย่างน้อยก็ครูเสาวลักษณ์ในอนาคตอันใกล้

เอ่อ จุดประสงค์ที่ตั้งเอ็นทรี่นี้ขึ้นมา ไม่ใช่ว่าจะดูหมิ่นสถาบันครูหรอกนะคะ เพราะครูดีๆมีอยู่อีกเยอะค่ะ เชื่อเช่นนี้จริงๆ

เพียงแต่รู้สึกว่าคุณครูวนิดาค่อนข้างแหวกแนวไปเลย
พี่ไม่เคยเห็นแบบนี้ จนขนลุกที่ได้ยิน จนต้องขอไปสัมผัส

เพราะครูทุกคนเป็นปุถุชนคนธรรมดา ซึ่งมีรักโลภโกรธหลง คุณครูหลายท่านของพี่ ก็ดีแสนดีก็มีมาก จนพี่เรียกท่านว่า "แม่ครู" ท่านก็ทุ่มเทให้ลูกศิษย์ทุกคนอย่างเต็มที่ เพียงแต่ก็มีจุดด้อยให้เห็นค่อนข้างมาก เช่น..

อ.ภาคสังคมฯ มีนามนำหน้าว่า หม่อมหลวง ทะเลาะกันเอาเป็นเอาตาย ต่อหน้าเด็กๆที่รุมล้อม (ร.ร.สตรีชื่อดังในกทม.) ไม่เก็บอารมณ์กันเลย มันดูน่าเกียจนะ

และมีครูอีกหลายท่าน(แถวบ้าน)ที่ส่งชื่อเด็กไปประกวดแต่งกลอนในแต่ระดับ พอได้เงินรางวัลมาก็บอกเด็กว่า "ครูให้เธอร้อยเดียวนะ เพราะครูเป็นคนแต่งแค่ขอยืมชื่อเธอ" ทำเช่นนี้ประจำโดยไม่นึกเขินอาย

ครูที่ได้งบมา ท่านมาติดต่อซื้อสินค้าให้เด็ก โดยบอกว่า ลงราคาในใบเสร็จให้เกินๆไปหน่อยนะ เอาราคาสูงๆ แต่ช่วยจัดสินค้าคุณภาพรองๆลงมานะ ส่วนต่างครูขอนะคุณ" เฮ่อ ทำไปได้ไง เอาสินค้าไม่ดีให้เด็ก ตัวเองจะได้ส่วนต่าง

สรุปคือ ครูดีเยอะกว่าครูไม่ดี แน่นอนค่ะ เพียงแต่ขอยกตัวอย่างคุณครูวนิดาให้เป็นตัวอย่างที่ดีแก่ชนรุ่นหลัง น่ายกย่องและน่าเทิดทูนจริงๆ ใครจะต่อรองผลประโยชน์กันอย่างไร ท่านแยกตัวออกมาเงียบๆ ไม่ยุ่งเกี่ยวด้วย จึงทำให้รู้สึกว่า ทำไมท่านจึงปล่อยวางและวางตนสมกับคำว่า "ครู"

แต่ในใจพี่ลึกๆก็แอบสงสัยแต่ไม่กล้าถามว่า "ท่านไม่คิดอยากได้อะไรๆบ้างเหรอ แล้วพี่น้องไปใหนกันหมด จึงไม่ขวนขวายให้ตนสบายในบั้นปลาย...


แต่ไม่กล้าถามจริงๆค่ะ

"อุทิศตนให้กับเด็กชนบท

และทุ่มเทชีวิตให้กับการสอน

โดยไม่นึกถึงผลตอบแทนใดใด สอนฟรีแก่เด็กยากจน "

*ประโยคนี้ค่ะที่ต้องการสื่อ

แน่นอนว่าฉันย่อมไม่พลาด entry นี้ค่ะ
ฝากกราบเท้าด้วย.. แม้ไม่ต้องรู้จักท่านเลย

ฉันรู้จริงๆ ว่า "ครองตน" ให้สมเป็น ครูของคน
มันยากแค่ไหน