Man lives as though he were poor

posted on 28 Apr 2007 19:58 by henggy  in Letters

 

 

 

~ save on money, time or other useful things ~

 

ลูกเกรซรู้ไหมว่าเงินสำคัญมาก แต่เงินไม่ได้สำคัญที่สุด

และไม่ใช่แค่มีเงินนะ แต่มีหลายปัจจัยที่จะสร้างเราให้

ทรงคุณค่า คุณภาพ ความรู้ ความรัก(โดยไม่ต้องใช้เงิน

ตรา) เพื่อนที่ดี ทรัพย์สิน อะไรทำให้เรามีค่าจากข้างใน

หม่าม๊าขอเล่าเรื่องของคนที่หม่าม๊ารู้จัก(คุณรดา, ป้าออ

และอาอี๊ใหญ่) เพื่อให้ลูกศึกษาดูนะจ๊ะ..

 


1.คุณรดา..เจ้านายคนแรกของหม่าม๊า จากที่เคย

ร่วมงานกัน ท่านใช้ชีวิตบนถนนไฮโซแบบเรียบง่าย

มีฐานะความมเป็นอยู่ที่ดี บนความร่ำรวย แต่อยู่แบบ

คนติดดิน ทุกอิริยาบทดูน่ารักและสง่างามจริงๆนะลูก..

ท่านเป็นหญิงสาวที่สวย แต่งตัวดูดี ทันสมัย มาทำงานแต่เช้า

เป็นลูกสาวเจ้าของบริษัทที่ทำงาน ดูท่านจริงจัง พูดเพราะ

วางตัวดี ประหยัดมาก ไม่ดูถูกคน คุยด้วยกับพนักงานทุก

ระดับชั้น ผู้จัดการทุกแผนกขอห้องส่วนตัวทุกคน แต่ท่านนั่ง

ทำงานรวมอยู่กับพนักงาน และมีจิตวิทยาในการทำงานดีมาก

บ่อยครั้งที่ท่านอยากไปเที่ยวในแวดวงสังคม ก็ไปบ้างเพื่อธุรกิจ

หรือมีหนุ่มมาจีบ ถ้าไม่ชอบท่านจะเฮี๊ยวน่าดู โดยส่งโทรศัพท์

ให้พนักงานคุยแทนเฉยเลย จนพ่อหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่หรือฝรั่ง

ระอาถอยกัน มีมาดที่ดูเคร่งขรึมขณะทำงาน แต่ระคนความอ่อนโยน

ไม่ดุดันเกรี้ยวกราดเลย พอวันเสาร์-อาทิตย์ ท่านไปทำบุญที่วัด

นั่งสมาธิ หม่าม๊าชื่นชมในอิริยาบถที่ดูดี จากภายนอกถึงภายใน

และการวางตัวที่ไม่เกี่ยวกับความร่ำรวย ทั้งทรัพย์สินเงินทอง

แต่พร้อมด้วยความรู้, คุณค่า, คุณภาพ, ความรัก และความ

สง่างามของคุณรดาค่ะ ลูกเกรซชอบมั้ยจ๊ะ

 

 

2.คุณป้าออแห่งโลกไซเบอร์..เป็นบุคคลที่มีจิตใจดี ใจกว้าง

มีอุปนิสัยที่น่ารัก รู้จักการทำใจ ลุแห่งการปลง แยกแยะสิ่งดีเลว

ในตัวผู้อื่น หม่าม๊าได้เก็บสิ่งดีๆจากพี่ออในการดำเนินชีวิต แม้ท่าน

จะไม่ได้สอนโดยตรง แต่หม่าม๊าซึมซับได้จากการพูดคุยคบหากัน

"ปล่อยวางในสิ่งที่ไปไม่ถึง ให้อภัยกับคนที่เข้ามาในชีวิต ลดละ

บางสิ่งที่ทำให้จิตใจขุ่นมัว ทำในสิ่งที่เห็นบนความถูกต้อง เชื่อ

ในสิ่งที่คิดและทำด้วยความตั้งใจ"

สรุปคือคุณป้าออแบ่งรับแบ่งสู้ ด้วยการโต้กลับบนความสุภาพและถูก

ต้อง ด้วยการไม่ถือโทษโกรธเคือง และที่สำคัญคือ ความพอดีในตัว

มนุษย์มีไม่เท่ากัน ต้องยอมรับในตัวตนของคน ซึ่งคนเราบางคนมี

บางอย่างมากเกิน บางคนมีบางอย่างน้อยเกิน ความพอดีหาได้ยาก

เราต้องพอใจและทำใจยอมรับในตัวคนนั้น หากไม่เกินไปนัก..

สิ่งเหล่านี้มันมากมายเกินบรรยายนะลูกม่าม๊าชื่นชมค่ะ เพราะคุณป้าออ

เต็มเปี่ยมด้วยความรักและเพื่อนที่ดีที่เข้ามาในชีวิต ..เธอคือคนดี

แห่งโลกไซเบอร์ที่หม่าม๊ารู้จักคนหนึ่ง..

 

 

3.อาอี๊(ป้าใหญ่).. ท่านนี้ร่ำรวยทรัพย์สินเงินทองมากๆ โฉนดที่ดิน

เป็นแฟ้มเชียว รถยนต์คันละหลายสิบล้านมีนับสิบคัน ลูกเรียนที่ร.ร.

อินเตอร์ที่ขึ้นชื่อว่าแพงสุดๆ(แฮร์..) และไปต่อต่างประเทศ ทว่า

หม่าม๊าไม่ได้ชื่นชมที่เงินทองของเขานะ แต่อรัมภบทถึงจุดเด่นของ

อาอี๊ท่านนี้(คือรวยและรู้จักใช้เงิน งาน สิ่งของอ่ะ) ท่านรู้จักการ

ใช้เงิน บริหารเงิน บริหารเวลา สิ่งใดที่เป็นของเรา เราอย่าปล่อย

ปละละเลย ทุกอย่างที่อยู่ในครอบครองต้องนำมาใช้สอยให้เกิด

ประโยชน์สูงสุด อย่าปล่อยเวลาให้ผ่านจากวันเป็นเดือนเป็นปี เพราะ

นั่นคือผลกำไรผลดอกเบี้ยที่เราควรจะได้ ทำก่อนได้ก่อน อะไรที่

ไม่มีประโยชน์ แต่สามารถแปรเป็นเงินได้ ควรทำ เช่นเศษกระดาษ

เศษเหล็ก เศษวัสดุใช้สอยต่างๆที่ไม่ใช้ หรือกระดาษต้องใช้ให้

คุ้มค่าที่สุด (รียูส ยูสจนย้วยเลยค๊า ก๊ากก) พนง.ทุกท่านรู้จักกิตติ

ศัพท์ดีว่า เหนียวหนึบ นินทาพอละ เข้าเรื่องดีกว่า

อ้อ..บัตรส่วนลดต่างๆ ถ้าพนง.หรือลูกเต้าไม่นำมาใช้เมื่อซื้อข้าวของ

มีโดนดุกันเป็นทิวแถว..หม่าม๊านำความเก่งสุดยอดในตัวอาอี๊ ใน

หลายๆด้านมาประยุกต์ใช้เท่านั้น บางอย่างควรตามบางอย่างควร

หลีกเลี่ยงข้อเสียเช่น หน้าอินทร์หน้าพรหมข้าไม่สน เสียงดังเข้าไว้

ข้าใหญ่ ไม่กลัวใคร ใครผิดมาข้าด่าทันที ดุด่าคนเก่งใครทำผิด

ขวัญหนีดีฝ่อหมด เพราะอาอี๊แกด่าเสียงดังจนแปดบ้านเก้าบ้านได้

ยินหมด อับอายขายหน้าแทบแทรกแผ่นดินหนี แต่ไฉนลูกน้องก็รัก

แกน่าดู เอาเป็นว่าอาอี๊มีดีแน่ๆ รวย+ฉลาด+สวย+ปากจัด อาอี๊

ไม่โกงใคร แต่ใครโกงฉันๆด่าเละไม่มีชิ้นดี อาอี๊หน้าตาสวยมากๆๆ

ละม้ายคล้ายดาราจีน"หลินชิงเสีย" แต่อาอี๊หน้าหวานกว่า สวยค่ะสวย

ลูกต้องรู้จักแยกแยะ ควรจะนำจะตามในสิ่งที่ดีในตัวเขามาปรับใช้

อันใหนไม่ดีก็อย่าตามนะลูก..จุ๊จุ๊..อย่าเอ็ดไป (เจ๊!!ขอโทษนะคะ

แค่จะยกตย.ให้ลูกเห็นอ่ะ..หวังว่าคงไม่บังเอิญมาอ่านเจอน๊า อิอิ)

 

สุดท้ายคงอาศัยคำว่า."จงเป็นตัวของตัวเองและทำทุกวันให้ดี

มีความสุขที่สุด โดยดึงหลักดีๆของผู้อื่นมาเป็นแบบในการดำ

เนินชีวิต"

..หากลูกนำข้อดีในแต่ละท่านมาปรับใช้ แม่เชื่อว่าคงเป็นประโยชน์

ในวันข้างหน้าจ๊ะ..รักลูกของแม่ที่สุดจ๊ะ

 

 

edit @ 1 Jun 2009 13:17:25 by ครอบครัวหรรษา

22 Comments

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet



แกล้งกันซะงั้นอ่ะคะคุณรัตน์

เง้อออออ

5555 เป็นวิธีดึงดูดความสนใจให้อยากรู้อยากเห็นของคนอ่านมากๆ ค่ะ


แป่ว....แล้วหงส์จะนอนหลับมั้ยอ่ะคะเนี่ย เอาไว้รออ่านใหม่ค่ะ


ป.ล. ฝันดีนะคะคุณรัตน์ น้องเกรซด้วยค่ะ (มีลักยิ้มเหมือนหงส์ด้วยใช่มั้ยคะ )

#1 By Hongfha on 2007-04-28 20:08


พูดถึง ดร.ป๋วย (คนดีคนเก่งแถมจนที่โลกยกย่อง) แล้วนึกถึงตอนเรียนวิชา รัฐศาสตร์เปรียบเทียบ วิเคราะห์ข้อเขียนจากครรภ์มารดาถึงเชิงตะกอน กับทฤษฎีการเมืองของคาร์ล มาร์ค, เลนนิน, เติ้ง เสี่ยว ผิง ฯลฯ หลังจากมึนไป 28 ตลบ ก่อนจะสรุปได้ว่าทฤษฎีของ ดร.ป๋วย เป็นอุดมคติที่ทำได้ยากส์มากในยุคปัจจุบัน แต่ก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้เลย

ผมชอบคนที่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร แล้วเดินตามนั้นแบบจิตใจเด็ดเดี่ยว ไม่หวั่นไหว แต่ก็นับถือคนที่ความดีมากกว่า...และไม่บังเอิญที่ว่า ดร.ป๋วย มีภาพของทั้ง 2 อย่างนั้นแบบเด่นชัดทั้งคู่ ซึ่งหาได้ยากส์มาก ในบรรดาคนเด่นคนดังทั้งหลาย ท่านเป็นฮีโร่ของผมเหมือนกันครับ

บอกลูกเก็บเงินไว้เยอะๆ หากประเทศเราไม่มีแนวโน้มวัดค่า gdp จากความสุขของคนในประเทศ อีกหน่อยเราอาจจะต้องซื้อแม้กระทั่งอากาศเพื่อหายใจ!


เอ่อ.. ชักจะยาวและซีเรียสแฮะ แต่เห็นคุณรัตน์บอกน้องเกรซดู ASTV ด้วยย

ซึ่งในเวลาเดียวกันนั้นของทุกวัน หากว่าง กระผมมักจะดูละครอ่ะ ล่าสุดก็ติดปลายอ้อ ปอแก้ว...น้ำเน่าได้ใจจนติด....เฮ่อออ

#2 By Here Be.๛๛๛๛ (124.120.151.121) on 2007-04-29 17:47

เกรซชอบละครน้ำเน่าเหมือนกับทุกๆคนแหละค่ะ แต่เกรงว่าถ้าลูกสาวดูมากจะซึมซับจริตจก้านที่ไม่พึงประสงค์น่ะค่ะ เลยดึงแกมาดู astv บ้าง(สัปดาห์ละ 2 วันน่ะ) วันที่ไม่ได้ดู สองแม่ลูกก็คร่อกฟี้เร็วหน่อย

ด้วยสังคมปัจจุบันมันฟอนเฟะมาก ทำให้คนเป็นพ่อแม่ต้องใส่ใจมากขึ้น จึงต้องให้เขามามีส่วนร่วมทางความคิดในทุกด้าน รวมถึงการเมืองด้วยค่ะ(ซีเรียสเปล่า)

แต่อ่ะน่ะ เราทำดีที่สุดแล้ว สำหรับลูกน่ะค่ะ

สู้ต่อปายย(ยืมใช้หน่อยค่ะ)

#3 By ครอบครัวหรรษา on 2007-04-29 18:07

เรื่องเลี้ยงลูกให้ดีนี่ ไม่เคยคิด เพราะยังหาแม่ของลูกไม่ได้เลยยยย

มีกลอนบทหนึ่งผมชอบมาก

๐ But a mightier power and stronger
Man from his throne has hurled,
For the hand that rocks the cradle
Is the hand that rules the world.
---William Ross Wallace

๐ ถึงชายได้กวัดแกว่งแผลงจากอาสน์
ซึ่งอำนาจกำแหงแรงยิ่งกว่า
อันมือไกวเปลไซร้แต่ไรมา
คือหัตถาครองพิภพจบสากล
---แปลโดย พระราชธรรมนิเทศ

เด๋วแวะไปฟังเพลงนี้ที่บ้านคุณเสียงใสดีกว่า

สู้กันต่อปาย...

#4 By Here Be.๛๛๛๛ (210.246.68.197) on 2007-04-30 03:48

ชะแวร๊บบบบบ กลับมาอ่านตอนคุณรัตน์เขียนเสร็จสมบูรณ์เรียบร้อยแล้ว

เห็นด้วยในเรื่องของการคบคนโดยเลือกมองแต่เฉพาะในด้านดีของเค้าแล้วนำมาปรับใช้นะคะ ทุกวันนี้หงส์ก็กำลังพยายามทำอย่างนั้นอยู่เหมือนกันค่ะ

อ่านที่คุณรัตน์เขียนถึงความคิดของท่านดร.ป๋วย ในเรื่องของการเลือกกินอาหารอ่านแล้วแอบโดนจี๊ดๆ เลยค่ะ แหะๆ ก็เนื่องจากตอนนี้ต้องใช้ชีวิตอยู่คนเดียวและนานๆ ทีพ่อกับแม่จะมาหาซักครั้งนึง ก็เลยเกิดความรู้สึกว่าอยากจะพาไปกินอะไรที่ดีๆ อร่อยๆ (ซึ่งหงส์ก็ไม่ค่อยรู้จักที่ไหนมากนักเพราะตัวเองก็ไม่ค่อยออกจากบ้านอ่ะค่ะ ทุกๆ วันก็ไป-กลับอยู่แค่บ้านกับที่ทำงานที่ใกล้แค่ 5 นาทีถึง ) เวลาหงส์พาพ่อกับแม่ไปกินทีไรก็จะถูกบ่น(นิดๆ) ว่าไม่เป็นไร...ไม่ต้องพามาแบบนี้ก็ได้ ไม่อยากให้ลูกเสียเงินเยอะแยะ อืมมม...แต่จริงๆ แล้วสิ่งที่หงส์อยากจะบอกให้พ่อกับแม่ได้รู้มากๆ เลยนั่นก็คือ...หงส์มีความสุขทุกครั้งที่ได้พาทั้งสองคนไปกินอะไรอร่อยๆ และมันเป็นความภูมิใจอยู่ลึกๆ ที่ได้มีโอกาสเป็นคนดูแลรับผิดชอบไม่ว่าจะเป็นในส่วนของค่าอาหาร ค่าของใช้ที่พ่อกับแม่อยากจะซื้อ มันเป็นความรู้สึกที่ทำให้หัวใจพองโตอ่ะค่ะที่มีโอกาสได้ดูแลตรงนี้ แม้มันอาจจะดูเล็กน้อยมากๆ เมื่อเทียบกับสิ่งที่ทั้งพ่อและแม่ทำให้หงส์มาตลอดตั้งแต่ลืมตาดูโลกจนโต แต่มันก็เป็นความภูมิใจของคนที่เป็นลูกจริงๆ นะคะ

อ่านไปอ่านมาจากที่ได้รู้จักบ้านคุณรัตน์มาพอสมควร หงส์ก็รู้สึกว่าคุณรัตน์น่าจะเอาสิ่งที่คุณรัตน์เขียนตั้งแต่ในหน้าแรกของที่นี่ไปทำเป็นหนังสือขายเลยนะคะเนี่ย หงส์มั่นใจมากๆ เลยค่ะว่ามันจะเป็นประโยชน์กับทั้งตัวน้องเกรซเองและก็กับคนอื่นๆ ด้วย ไม่ใช่เฉพาะกับคนที่ต้องการจะสอนลูกในวัยเด็กเท่านั้น แต่หงส์ว่ามันสามารถเอาไปปรับใช้ได้กับคนในทุกๆ วัยเลยล่ะ อิอิ ลองพิจารณาดูซักหน่อยดีมั้ยคะ คุณรัตน์



ป.ล. เห็นด้วยกับคุณรัตน์เรื่องคุณ here be ค่ะ แหม...เก่งจริงๆ ค่ะ ทั้งบุ๋นและบู๊ ความรู้รอบด้านมากๆ ถ้าจะให้เดาอายุหงส์คงจะขอเดาว่า น่าจะอยู่ราวๆ ซักเกือบ 50 ปลายๆ นะคะ ( หรือจะมากกว่านั้น)


คุณ here be เค้าเรียกหงส์ว่าคุณเสียงใสก็เพราะเค้าบอกว่ารูปหงส์น่ะหน้าแก่ ขอชมแต่เสียงพอค่ะคุณรัตน์ แง

#7 By Hongfha on 2007-04-30 16:39

^
^
^
เอ่อ.. นับถึงวันนี้ที่พิมพ์ ถ้าผมอายุ 50 คุณเสียงใสก็อายุ 51 นะ

#8 By Here Be.๛๛๛๛ (210.246.68.49) on 2007-05-01 00:20

สวัสดีก๊าบ^^

ลิงเพิ่งจะรู้ว่าพี่รัตน์มีบล็อก..
เพิ่งจะได้แวะเวียนเข้ามาดู

เรื่องอ่านเป็นเรื่องเป็นราวขอติดไว้ก่อนนะคะ (อยู่ที่ทำงานอยู่เลย แหะๆ)

ว่าจะถามพี่รัตน์หลายทีแล้วว่า รู้จัก "หจก.เพชรบูรณ์ จ.การช่าง " รึเปล่าคะ



วันนี้ขอตัวไปก่อนนะก๊าบ
ขอโทษที่ไม่ได้ติดต่อเลย

ไว้กลับบ้านแล้วจะแวะเข้ามาใหม่นะคะ

#11 By ลิงเองก๊าบ^^ (124.157.187.221) on 2007-05-01 16:11



จากที่อ่านแล้วหงส์ว่ามันได้ความรู้สึกของแม่ที่น่ารักที่กำลังสอนลูกสาวอยู่จริงๆ เลยอ่ะค่ะคุณรัตน์ จริงๆ นะคะ


มายิ้มๆ ก่อนจะเข้านอนค่ะ แหะๆ คืนนี้นอนเร็วกว่าทุกวันค่ะ เหนื่อยนิดหน่อยค่ะ แต่คุณรัตน์กับน้องเกรซคงจะนอนแล้ว


ฝันดีราตรีสวัสดิ์นะคะ

#13 By Hongfha on 2007-05-01 23:07

สวัสดีค่ะพี่รัตน์


ต้องกราบขอประทานอภัยอย่างมากที่ย้ายบ้านแล้วยังไม่ได้แจ้งให้ทราบ (ว่าจะ ว่าจะ หลายทีแล้วก็ลืมค่ะ )

พอดีบ้านนี้เขียนคำสั่งยากอ่ะค่ะ (เคยไปถาม WM แล้วยังไม่ได้คำตอบ ) เลยลองไปบ้านโน่นดู (น้องบีแนะนำไปค่ะ) พอไปลองเขียนที่นั่นดูรู้สึกว่าเขียนง่ายดีอ่ะค่ะ เลยเขียนใหญ่เลย (แบบว่าเห่อค่ะ ) แต่ก็ยังไม่ทิ้งบ้านนี้ค่ะ (จะหาทางทำให้ได้ค่ะ )


คิดถึงเสมอนะคะ


ปล. น้องเกรซเป็นเด็กดีของคุณแม่นะคะ

#16 By ~Hung~ on 2007-05-03 12:28

ลืมบอกค่ะ บ้านสวยขึ้นทุกวันเลยนะคะ

#17 By ~Hung~ on 2007-05-03 12:31